اخبار کوتاه

در زندان اردبیل روی داد : زندانی که بخاطر یک لحظه عدم کنترل خشم ۱۴ سال زندان را تحمل می نمود با کمک مددکاران آزاد شد

خبر رسید، زندانی که طولانی ترین مدت تحمل حبس در زندان اردبیل را دارد بزودی آزاد میشود . راهی زندان شدیم تا از این موضوع خاص گزارشی خبری تهیه کنیم .  شور اشتیاق آزادی را می شد از برق چشمانش خواند . دقایقی را با او سپری کردیم . خواستیم تا از علت ورودش به زندان و چگونگی آزادی اش برایمان بگوید .

وقتی از وی پرسیدیم می گویند از نظر مدت زمان اقامت در زندان با سابقه ترین هستی سرش را پایین انداخت و گفت : « حیف جوانی انسان است که پشت میله های زندان بگذرد . من میتوانستم این ۱۴ سال کارهای زیادی انجام دهم مفید تر باشم . اما خودم باعث شدم تا سالهای قابل توجهی از عمرم را اینجا در زندان باشم . »

با سابقه ترین زندانی اردبیلی که به جرم ضرب و جرح عمدی در زندان محبوس بود با همت مددکاران داشت از زندان رهایی می یافت .  

علت حبس را که جویا شدیم گفت : « عصبانیت ؛ عدم کنترل خشم ، یک لحظه غرور بی جا و فکر نکردن .» با خنده گفتم ، فکر می کنم چنین عنوان مجرمامنه ای نباشد . آهی کشید و ادامه داد : « من می توانستم همان لحظات اول درگیری خود را کنترل کنم ولی با یک لحظه غفلت و عصبانیت خود را گرفتار کردم و از آن روز تا به امروز به شدت احساس ندامت و پشیمانی می کنم. و مجبور بودم دیه شاکی را به خاطر ضرب و جرح پرداخت کنم . اما نداشتم که بپردازم . »

 وی پس از درگیری با شکایت طرف دعوا به پرداخت دیه به مبلغ ۳۴۰ میلیون ریال محکوم و به دلیل عدم توانایی پرداخت آن از سال ۱۳۸۳ به زندان مرکزی اردبیل منتقل شد. وقتی پا به زندان می گذاشت ۲۸ سال داشت و حالا در پاییز ۱۳۹۷ که از زندان آزاد می شد ۴۲ ساله بود . موهایش داشت سفید می شد و وصوتش به تعداد سالهای زندان چروک داشت .  

او در ادامه گفت: آزادی من پس از این سالها مرهون زحمات مدیر زندان است که به دستور ایشان مددکاران زندان چندین بار برای اخذ رضایت شاکی پرونده ، جلسه تشکیل داده و بارها از او برای رضایت من دعوت کردند و در نهایت پس از ۱۴ سال با اصرار مددکاران و بارها اظهار ندامت و پشیمانی و عذر خواهی از سوی من شاکی به آزادیم رضایت داد. »

زندانی م – د در حالی که اشک در چشمانش حلقه زده بود افزود: « تاوان عصبانیت خود را با چندین سال حبس در زندانها دادم و همیشه توصیه من به دوستانم در این سالها این بود که در هر شرایطی باید خود را کنترل کنیم تا کاری نکنیم که سالها احساس پشیمانی نماییم . »

از او راجع به فضای زندان پرسیدیم و جواب داد: « اگر کلاسهای آموزشی ، حرفه آموزی و همچنین اشتغال به کار در فضای زندان نبود تحمل آن خیلی کار سختی می شد . مسوولان زندان در این سالها برای آموزش زندانیان برای اینکه آنها در آمد حلال کسب کنند و در حالی که در زندان هستند شاغل باشند زحمات زیادی کشیده اند . مددکاری تلاش می کند تا مشکلات زندانیان کاهش یابد . اما باید خودمان از خودمان شروع کنیم . کاری کنیم که وارد زندان نشویم . حیف عمر و جوانی است که در قید و بند بگذرد . »

مصاحبه که تمام شد از درب زندان خارج شد . گویا وارد دنیای جدید شده است . 

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

نوشتن دیدگاه

آدرس پست الکترونیک شما منتشر نخواهد شد.لطفا فیلد های که دارای ستاره هستند را پر کنید *

*